คลังเก็บหมวดหมู่: พุทธบริหาร

  ผู้นำมีสองประเภท คือ ๑.ผู้นำที่นั่งอยู่บนหัวคน และ ๒.ผู้นำที่นั่งอยู่ในหัวใจคน ผู้นำที่สวมหัวโขนข่มคนอื่นตลอดเวลา จัดว่า…เป็นผู้นำที่นั่งอยู่บนหัวคน ส่วนผู้นำที่หัดถอดหัวโขนออก…ทำตัวเป็นกันเอง มีนิวาตะ คือ อ่อนน้อมถ่อมตน จะเป็นผู้นำที่นั่งอยู่ในหัวใจคน ความอ่อนน้อมถ่อมตนของผู้นำ ไม่ใช่เป็นการแสดงถึงความอ่อนแอ ผู้นำที่นั่งอยู่ในหัวใจคน… จะเป็นคนที่แข็งแรง แต่ไม่แข็งกระด้าง อ่อนโยน แต่ไม่อ่อนแอ ความอ่อนน้อมถ่อมตน… จะทำให้ผู้นำได้รับการยอมรับจากคนทั่วไป เมื่อได้รับการยอมรับมากเท่าไร… เขาก็มีฐานอำนาจเพิ่มเป็นเงาตามตัวมากขึ้นเท่านั้น พระเทพโสภณ(ประยูร ธมฺมจิตฺโต)

การบริหารงานแบบองค์รวม                           งานต่างๆ ในปัจจุบันนิยมมองงานทุกงาน แยกเป็นวิชาหรืองานออกเป็นส่วนๆ เช่น การเงิน ต้นทุน คุณภาพ ความปลอดภัย สิ่งแวดล้อม สวัสดิการ เป็นต้น ทำให้ยุ่งยากในการทำแยกทีละงาน การบริหารแบบองค์รวมจะเน้นวิธีการบริหารมาอยู่ในเรื่องเดียวกัน โดยกำหนดจุดเชื่อมโยงให้ชัดเจน สามารถลดงานซ้ำซ้อน ลดเอกสาร ลดการติดต่อสื่อสาร และลดงานที่ไม่จำเป็นได้อย่างมากมาย บทคัดย่อ                         การบริหารงานแบบองค์รวม เป็นแนวคิดหนึ่งในการรวมงานให้เป็นหนึ่งเดียว จะได้ไม่หลงลืมงานที่ต้องทำมากมาย การบริหารงานแบบมีส่วนร่วม (Participation  Management) เป็นการรวมคนให้ทำงานร่วมกันจนเป็นทีมงาน แต่การบริหารงานแบบองค์รวม เป็นการรวมงาน (Merge) ที่ทำให้ทุกงานได้รับการทำงานตามจังหวะที่ต้องทำในกระบวนการทำงานที่กำหนดไว้ เช่น เมื่อจะทำงานชิ้นหนึ่ง ก็ให้มองคุณภาพ สิ่งแวดล้อม ความปลอดภัย ในคราวเดียวกัน … อ่านเพิ่มเติม →

เขาบริหารเวลากันอย่างไร เรื่องมีอยู่ว่า ผู้เชี่ยวชาญคนหนึ่งได้มีโอกาสไปพูดให้กลุ่มนักเรียนบริหารธุรกิจฟัง วิธีดีที่สุดก็คือการใช้ตัวอย่างซึ่งผมเชื่อว่าพวกนักเรียนจะไม่ลืมเลย หลังจากที่คุณได้รับรู้คุณก็จะไม่ลืมเช่นกัน ขณะที่ผู้เชี่ยวชาญยืนต่อหน้านักเรียนกลุ่มใหญ่ เขาพลันพูดว่า “เอาละได้เวลาเกี่ยวกับการทดสอบ (quiz)” เขานำเอาภาชนะใสรูปร่างแบบอ่างที่แบบปิดฝาได้ขึ้นมาวางบนโต๊ะ แล้วเขาก็เอาหินขนาดใหญ่ค่อย ๆ ใส่ลงไปในภาชนะทีละก้อน เมื่อหินเต็มภาชนะ และไม่สามารถที่จะเติมหินได้อีกต่อไป เขาก็ถามนักเรียนว่า “มันเต็มหรือยัง” นักเรียนทุกคนตอบเป็นเสียงเดียวกันว่า “เต็มแล้วค่ะ/ครับ” เขาก็ถามกลับว่า “จริงหรือครับ” แล้วเขาก็นำเอาก้อนกรวดออกมา แล้วค่อย ๆ ใส่ลงไปในภาชนะ พร้อม ๆ กับเขย่าภาชนะ ทำให้ก้อนกรวดเคลื่อนตัวตกลงไปในช่องว่างของหินก้อนโต เขายิ้มพร้อมกับถามกลุ่มนักเรียนอีกครั้งหนึ่งว่า “เต็มหรือยังครับ” นักเรียนทุกคนเงียบ แต่นักเรียนคนหนึ่งพูดว่า “สงสัยว่ายังไม่เต็มครับ” เขาตอบว่า “ใช่ครับ” พร้อมกันนั้นเขาก็เขามือไปหยิบถุงทรายขึ้นมาจากใต้โต๊ะ แล้วก็เททรายใส่ลงไปในภาชนะ เขาเขย่าให้ทรายวิ่งลงไปในช่องว่างระหว่าง หินก้อนใหญ่และระหว่างก้อนกรวด … อ่านเพิ่มเติม →

 อดีตมันเคยเป็น Young Before   พ่อเห็นว่าลูกชายเป็นหนุ่มแล้วยังไม่มีเมียสักที ก็เลยหาเมียให้  แต่ผู้หญิงที่พ่อหาให้กลายเป็นผู้หญิงแก่  ลูกชายเลยถามว่าผู้หญิงสาวๆ  ไม่มมีเหรอ  พ่อบอกว่าผู้หญิงแก่ก็เคยสาวมาก่อน แล้วบังคับให้ลูกชายแต่งงานกับผู้หญิงแก่  ลูกชายจำยอม ได้แต่หงุดหงิดไม่พอใจ พอมาถึงฤดูแล้งพ่อเกิดอยากกินแกงหน่อไม้แต่หน้าแล้งฝนตกน้อย  หน่อไม้จึงหายาก  ลูกชายเดินหาทั่วป่า ก็หาไม่ได้ เจอแต่ไม้ไผ่แก่ๆ  ก็เลยตัดสินใจเอาไม้ไผ่แก่มาตัดเป็นบ้องๆ  ต้มแกงให้พ่อกิน ทำเสร็จพ่อบอกขอบใจ แล้วพ่อก็ยกฝาหม้อออกมา แทบตกใจ  บอกว่านี่เป็นไม้ไผ่ไม่ใช่หน่อไม้นี่  ลูกชายเจอตอบว่าตอนนี้ไม่ใช่ แต่อดีตมันก็เคยเป็นหน่อไม้อยู่ดี เล่นเอาพ่องงเป็นไก่ตาแตก  เพราะโดนย้อนศรเหมือนที่เคยทำกับลูกชายเอาไว้       ภูมิปัญญาอภิวัฒน์  Budding Wisdom Font : Tahoma สมหวัง  วิทยาปัญญานนท์ 3  … อ่านเพิ่มเติม →

ท่านอย่าได้ทำตนให้เป็นผู้อันใคร ๆ ว่ากล่าวตักเตือนไม่ได้ ขอท่านจงทำตนให้เขาว่ากล่าวตักเตือนได้เถิด และแม้ท่านก็จงว่ากล่าวตักเตือนภิกษุทั้งหลาย โดยชอบธรรมและแม้ภิกษุทั้งหลายก็จะกล่าวตักเตือนท่านโดยชอบธรรม คือ ต้องรู้จักว่ากล่าวตักเตือนซึ่งกันและกัน ให้ออกจากความชั่วทั้งหลาย ปวารณา หมายถึง เปิดโอกาสให้ว่ากล่าวตักเตือนกันได้ ซึ่งเป็นประเพณีสงฆ์อย่างหนึ่ง ที่จะต้องถือว่าทุกรูปเป็นพี่น้องกัน ใครทำอะไรผิดพลาดบกพร่อง คนที่พบเห็นก็ต้องตักเตือนด้วยความหวังดี การปวารณา หรือ การเปิดโอกาสให้ว่ากล่าวตักเตือนได้ นี้ นับว่าเป็นสิ่งสำคัญสำหรับสังคมทุกสังคม เพราะเป็นโอกาสที่เราจะได้รู้ข้อบกพร่องของตนเอง และจะได้แก้ไขให้ดีขึ้น คนเรานั้น ส่วนใหญ่มักมองความผิดพลาดของตัวเองไม่ค่อยหมดจดเกลี้ยงเกลา ในเมื่อเรามองหน้าตนเองไม่เห็น ก็ต้องใช้กระจกเงาส่องดูหน้า กระจกเงาสะท้อนให้เห็นว่า ยังมีจุดกระดำกระด่างตรงไหน เพื่อเราจะได้เช็ดออกและแก้ไขให้ดีขึ้น ผู้ปฏิบัติธรรม เพื่อความสะอาดกาย สะอาดวาจา สะอาดใจ จะต้องกล่าวเปิดโอกาสให้ผู้ที่อยู่ร่วมกันได้ว่ากล่าวตักเตือน เพื่อช่วยให้ได้ถึงความสะอาดหมดจดยิ่ง ๆ ขึ้นไป ดังเช่นที่พระภิกษุสงฆ์ซึ่งอยู่จำพรรษาครบ 3 … อ่านเพิ่มเติม →